بيت : « 1 »
برادران صفا را تعارف أزلي است * كه بىوسيلت نام ونشان نشان « 2 » بدهند
وباشد كه از هر دو جانب يكسان بود چون محبّت عرفا وأرباب ولايت با يكديگر ، وباشد كه از يك جانب قوىتر بود جهت زيادت قرب أو به حق ، چون محبّت شيخ با مريد ونبي با اخيار امّت ، بل محبّت صاحب ولايت با أهل عالم چه أو به محبّت حق خلق را دوست دارد ؛ للّه وفي اللّه وباللّه وبقدر تفاوت استعدادات ايشان وأنوار فطرتشان با هر كس « 3 » محبّتى خاصّ دارد ؛ الخلق حبيبنا والحقّ حبيبنا فإذا اختلفا فالحقّ أحبّ إلينا ؛ پس هر كس « 4 » را قرب حقّ بيش محبّت صاحب ولايت با أو بيش ، چه آن « 5 » مقتضاى خيريّت ذات « 6 » أو است ، وپيوند روحش با أرواح ايشان نه به تصرّف عقل ونفس .
وچون أرواح را در بدو فطرت تقارب « 7 » بوده باشد قلوب را نيز تناسب لازم بود ونفوس را تجانس واجب « 8 » . وباشد كه أرواح را قوّت تشأّم نباشد « 9 » جهت قصور از درجهء عرفان في نفس الأمر يا تقصير در سلوك ومدارج ايقان ، وقلوب را به حسب تشاهد اين محبّت والفت پيدا شود ودر علوم وعقايد ومكاشفات حقايق به « 10 » توافق باشند .
مصراع : « 11 »
وللقلب على القلب دليل حين يلقاه
واين « محبّت في اللّه » بود وصاحبش محبّ اخيار وابرار / 31 -
Na
/ ومبغض أشرار « 12 » ومفسدين « 13 » . وباشد كه متحابّين صاحب دل نباشند ورابطهء تجانس نفوس جهت توافق در مكارم اخلاق وتطابق آراء وحسن « 14 » شمايل وكرم و « 15 » خصال وفضايل ايشان را بر محبّت يكديگر باعث گرداند ويكديگر را دوست دارند واين « محبّت للّه » بود
و
هامش
( 1 ) . ن : شعر
( 2 ) . ش : هم
( 3 ) . ش : كسى
( 4 ) . ش ، ن ، د : هر كرا
( 5 ) . ن : از
( 6 ) . ن : ذات ذات
( 7 ) . ش : تفاوت
( 8 ) . ش : + بود
( 9 ) . ش : نبوده باشد
( 10 ) . ش ، ن ، د : متوافق
( 11 ) . ش : شعر
( 12 ) . چ ، ن ، د : -
و ( 13 ) . د : - مفسدين
( 14 ) . ن : تطابق ارواحش شمايل . . .
( 15 ) . ش : -
و