* چه ايرادات ديگرى به كلام صاحب معالم وارد است به برخى اشاره كنيد ؟
ايرادات ذيل :
1 - اينكه فرمود اصل برائت حد اكثر مفيد ظن است .
و حال آنكه اصل برائت ( يا استصحاب برائت ) يك اصل تعبدى است كه صرفا در مقام عمل به درد مىخورد و لذا نه مفيد علم است و نه مفيد ظن .
2 - اينكه نسبت به حجيت ظواهر ميان مشافهين و غير مشافهين فرق قائل شد .
و حال آنكه عند العقلاء و العملاء و اصحاب الائمه فرقى ميان مشافهين و غير مشافهين نيست .
3 - اينكه فرمود تمام خطابات قرآنيه از قبيل خطابات شفاهى است .
و حال آنكه خود در مباحث عام و خاص فرموده : تنها خطاباتى كه با صيغه يا ايها الذين آمنوا شروع مىشود از خطابات شفهى است .
4 - اينكه در مقام حجيت خبر واحد :
از يك طرف آياتى را نقل نمود كه دلالت آن آيات بر حجيّت ، موجب مىشود كه ظن مستفاد از خبر واحد از باب ظن خاص باشد .
از طرف ديگر به دليل انسداد متمسك شد كه مقتضاى اين است كه حجيت خبر واحد از باب ظن مطلق باشد .
در نتيجه : جمع ميان اين دو استدلال دشوار بوده و ناتمام است .
5 - اينكه فرموده احتمال وجود خبرى كه مخالف قرآن باشد با ظن خاص مخالف است ، درست نيست زيرا چنين خبرى با قطع و يقين تخالف دارد .
حاصل مطلب اينكه : سخن صاحب معالم نيز قابل قبول نيست .
رسائل شيخ انصارى ( فارسى ) — صفحة 276
مساهمون: الشيخ الأنصاري
ص٢٧٦