روش را به كار مىبرد ، و آنچه اكنون شهرت يافته ضبط كلمات بوسيلهء حركاتى است كه از حروف گرفته شدهاند ، كه خليل اينها را ابتكار كرده ، و اين شيوه بيشتر و واضحتر است ، و بر همين عمل مىشود ، پس فتحه به شكل مستطيل است كه بالاى حرف قرار مىگيرد ، و كسره به همان شكل در زير حرف ، و ضمه واو كوچكى است كه بالاى حرف واقع مىشود ، و تنوين دو شكل كنار هم مىباشد ؛ پس هرگاه بر حرف اظهار باشد - كه پيش از حرف حلق واقع است - تنوين بر روى قرار مىگيرد ، و گر نه بين دو حرف قرار داده مىشود .
و ألف حذف يا بدل شده در جاى خود به صورت سرخ رنگ نوشته مىشود ، و همزهء حذفشده بدون حرف به خطّ سرخ نوشته گردد ، و بر نون ساكن و تنوين پيش از باء علامت اقلاب « م » به رنگ سرخ نوشته مىشود ، و پيش از حرف حلق سكون بر آنها نقش مىگردد ، و هنگام ادغام و اخفاء بىحركت رها مىشوند ، و هر ساكنى صورت سكون بر آن قرار مىگيرد ، و مدغم بدون حركت باقى مىماند ، و ما بعدش تشديد مىگيرد مگر طاء پيش از تاء كه بر آن سكون نقش مىگردد ، مانند « فرّطت » و كشيدن خطّ مدّ از حرف خودش تجاوز نمىكند .
فايده :
حربىّ در كتاب غريب الحديث گفته : سخن ابن مسعود : « جرّدوا القرآن » دو وجه را محتمل است :
يكى : اينكه آن را در تلاوت مجرّد كنيد ، و غير آن را به آن خلط ننماييد .
دوم : اينكه آن را در خط از نقطهها و تعشير خالى كنيد .
و بيهقى گفته : روشنتر اين است كه مراد : مخلوط نكردن كتابهاى ديگر با آن ، زيرا كه كتابهاى آسمانى ديگر غير از قرآن فقط از يهود و نصارى گرفته مىشود ، و اينها بر آن كتابها امين نيستند .
شاخهاى از بحث :
ابن أبى داود در كتاب المصاحف از ابن عبّاس آورده كه اجرت گرفتن بر