مىگيرند اشكالى ندارد ، ولى در أمّهات نه » .
و حليمى گفته : نوشتن أعشار و أخماس و نامهاى سورهها و عدد آيات در مصحف كراهت دارد ، زيرا كه فرموده : « جرّدوا وا القرآن - قرآن را بىپيرايه كنيد » ، ولى نقطهگذارى زيرا كه صورتى ندارد تا توهم شود كه چيزى كه در قرآن نيست جزء آن شده ، بلكه اينها بر نحوهء قرائت آن دلالت مىكند ، و ثبت آن براى كسى كه نياز دارد بىضرر است .
و بيهقى گفته : از آداب قرآن اين است كه تفخيم گردد ، پس بايد كلماتش از هم جدا و خوش خط نوشته شود ، و كوچك نباشد ، و حروف آن را ريز و باريك ننويسند ، و آنچه از قرآن نيست به آن مخلوط نشود ، مانند شمارهء آيات و محلّ سجدهها و عشرها و وقفها و اختلاف قراءات و معانى آيات ؛ و ابن أبى داود از حسن و ابن - سيرين آورده كه گفتند : نقطهگذارى مصاحف اشكالى ندارد .
و از ربيعة بن أبى عبد الرّحمن آورده كه گفت : شكلگذارى قرآن اشكالى ندارد .
و نووى گفته : نقطه و شكلگذارى مصحف مستحب است ، زيرا كه آن را از لحن و تحريف حفظ مىكند .
و ابن مجاهد گفته : شايسته است كه جز آنچه مشكل است شكلگذارى نشود .
و الدّانى گفته : جايز نمىدانم نقطهگذارى با رنگ سياه انجام شود ، به جهت تغييرى كه در شكل رسم الخط بوجود مىآيد ، و جايز نمىدانم چند قرائت در يك مصحف با رنگهاى مختلف جمع گردد زيرا كه از بزرگترين خلط كردن و تغيير دادن رسم الخط است ، به نظر من بايد حركتها و تنوين و تشديد و سكون و مدّ با خط سرخرنگ نوشته شود ، و همزهها با رنگ زرد .
و جرجانى - از هم مسلكان ما در الشافى گفته : نوشتن تفسير كلمات قرآن بين سطرهاى آن مذموم مىباشد .
فايده :
شكلگذارى در صدر اوّل به صورت نقطه انجام مىشد ، فتحه ؛ نقطهاى بر اوّل حرف ، و ضمّه بر آخر آن ، و كسره زير اوّلش قرار داده مىشد ، الدانى هم همين