شعبى آورده كه گفت : فروش مصاحف مانعى ندارد ، زيرا كه كاغذ و كار دستانش را مىفروشد .
شاخهاى ديگر :
شيخ عز الدين بن عبد السّلام در قواعد گفته : به پاخاستن براى مصحف بدعت است كه در صدر اوّل اسلام نبوده . ولى درست آن است كه نووى در التبيان گفته كه اين كار مستحب است ، زيرا كه تعظيم قرآن و بىاعتنا نبودن به آن را نشان مىدهد .
شاخهء ديگر :
بوسيدن مصحف مستحب است ، زيرا كه عكرمه ابن أبى جهل - رضى اللّه عنه - اين كار را مىكرده ، و بر بوسيدن حجر الاسود قياس مىشود ، بعضى چنين ذكر كردهاند ، و چونكه هديهاى از خداى تعالى است ، پس بوسيدنش مشروع است همچنانكه بوسيدن فرزند كوچك مستحب مىباشد .
و از احمد سه روايت آمده : جواز ، و استحباب ، و توقف ، هر چند كه اين كار گراميداشت و بزرگ شمردن آن است ، قياس بر آن وارد نمىشود ، و لذا عمر دربارهء حجر الاسود گفت : اگر من نديده بودم كه پيغمبر صلّى اللّه عليه ( و آله ) و سلّم تو را مىبوسد ، بر تو بوسه نمىزدم !
شاخهء ديگر :
خوشبو كردن مصحف و نهادن آن بر ميز مستحب است ، و زير سر قرار دادن آن حرام مىباشد ، چونكه اهانت و كوچك شمردن آن است . زركشى گفته : و همينطور است دراز كردن پا به سوى آن .
و ابن أبى داود در كتاب المصاحف از سفيان آورده كه : او آويختن مصحفها را نمىپسنديد .