ادعاى التزام عدم نقل غير روايات شيعه نموده و باز درين كلام و مقامات بسيار اخلاف و اخفاء باعلان و اجهار آغاز نموده و من نكث فانّما ينكث على نفسه سوم آنكه مخاطب در صدر كتاب خود گفته و درين رساله التزام كرده شد كه در نقل مذهب شيعه و بيان اصول ايشان و الزاماتى كه عائد بايشان مىشود غير از كتب معتبرهء ايشان منقول عنه نباشد و الزاماتى كه عائد باهل سنّت مىباشد مىبايد كه موافق روايات اهل سنّت باشد و الا هر يك را از طرفين تهمت تعصّب و عناد لاحقست و با يكديگر اعتماد و وثوق غير واقع انتهى اين عبارت دلالت صريحه دارد بر آنكه روايات يك فرقه بر فرقه ديگر حجت نمىتواند شد كه يكى را بر ديگرى اعتماد و وثوق واقع نيست پس چرا اين قاعده ممهده خود را فراموش نموده مخالفت آن در اين مقام و ديگر مقامات آغاز نهاده و نيز درين عبارت ادعاى التزام نقل در الزاماتى كه عائد به شيعه مىشود از كتب معتبره شيعه نمود پس قصد الزام شيعه به اين قول سراسر تكذيب خودست چهارم آنكه چنانچه بطلان احتجاج و استدلال بقول صوفيه بمقابلهء اهل حقّ از افادات عديده خود مخاطب ظاهر و واضح و لائحست همچنان شناعت و فظاعت آن از افادات والد ماجد حضرتش ظاهر و باهر والد مخاطب در آخر قرّة العينين گفته اين ست تقرير آنچه درين رساله از دليل نقلى و عقلى بر تفضيل شيخين اقامت نمودهايم بقيّة الكلام دفع شبهات مخالفينست و ما را درين رساله باجوبه اماميه و زيديه كار نيست مناظرهء ايشان بطور ديگر بايد نه باحاديث صحيحين و مانند آن و بعد از قطع نظر از اماميّه و زيديه باستقرار معلوم شد كه مخالفان و متوقفان درين مسئله سه گروهاند انتهى ازين عبارت صراحة ظاهرست كه باحاديث صحيحين فضلا عن غيرها مناظرهء اماميّه بلكه زيديه هم نتوان كرد پس احتجاج بقول صوفيّه بمقابلهء اهل حقّ چنانچه اظهار برائت خود از كذب و غدر و اخلاف
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 164
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص١٦٤