يافته و سن مبارك وى در آن وقت مىگويند كه صد و چهارده سال بوده و قبر وى در نيسابورست رحمه اللَّه تعالى انتهى و دولتشاه بن علاء الدّوله بختيشاه در تذكرة الشعرا گفته ذكر سلطان المحققين شيخ فريد الدّين عطار قدّس سرّه و هو محمد بن ابراهيم العطار النيسابوريّ مرتبه او عاليست و مشرب او صافى و سخن او را تازيانه اهل سلوك گفتهاند و در شريعت و طريقت يگانه بود و در شوق و نياز و سوز و گداز شمع زمانه مستغرق بحر عرفان و غواص درياى ايقانست شاعرى شيوه او نيست بلكه سخن او واردات غيبست و اين سخن را به دو منسوب كردن عيبست اصل شيخ از قريه كركن من اعمال نيسابور و شيخ عمر دراز يافت گويند صد و چهارده سال عمر داشت ولادت مباركش در روزگار سلطان سنجر بن ملكشاه بوده در ماه شعبان المعظم سنة ثلث عشرة و خمسمائة هشتاد و پنج سال در شهر نيسابور بوده و بست و نه سال در شهر شاذياخ و بعد از قتل شيخ به سه سال شهر شاذياخ خراب شد و شيخ بسيارى از اكابر و مشايخ را در يافته و با عارفان صحبت داشته و چهار صد جلد كتاب اهل طريقت را مطالعه نموده و جمع كرده و در آخر حال بمرتبه عالم فنا رسيده و منزوى و معتكف شده و عزيزى در باب زلزله كه در نيسابور بكرات واقع شده گفته اندر سه زمان زلزله نازل گشت بد پانصد و آنگه شد شهر چو دشت و آن زلزلهء بار دوم ششصد و سى دان زلزله بار سوم هشصد و هشت الى ان قال مدّت هفتاد سال بجمع نمودن حكايات صوفيه و مشايخ مشغول بودى و هيچ كس را از اهل طريقت اين ماده ميسر نشده و بر رموز و اشارات و حقائق و دقائق مثل عطار صاحب وقوف نگذشته و در نهايت بحرى بود زاخر و همّت او مصروف بر نفى خاطر در گوشهاى نشسته و در به روى غير بسته هزاران ابكار اسرار در خلوت سراى او جلوهساز بودند
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 339
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٣٣٩