حضرت هارون عليه السّلام سه احتمال بيان كرده يكى آنكه افتراض طاعت حضرت هارون عليه السلام در چيزى باشد كه ادا كند آن را از جانب حق تعالى دوم آنكه افتراض طاعت در چيزى باشد كه ادا كند آن را از حضرت موسى عليه السلام سوم آنكه افتراض طاعت در تصرف او در اقامت حدود باشد و فخر رازى احتمال اول را تسليم كرد و احتمال دوم و سوم را منع كرده و هر چند بقول خود و تقريره چنان ظاهر كرده كه تقرير منع هر دو احتمال مىكند ليكن پر ظاهرست كه درين تقرير از بيان منع احتمال دوم اثرى نيست و اصلا وجه منع آن بيان نكرده بلكه اين تقرير منع احتمال سومست و بس و پر ظاهرست كه درين احتمال دوم اعنى افتراض طاعت حضرت هارون از جانب حضرت موسى اصلا اعتراضى و اشكالى لازم نمىآيد زيرا كه حضرت هارون عليه السلام با وصف شركت در نبوت تابع حضرت موسى عليه السلام بود و اصل در نبوت موسى عليه السلام بود چنانچه خود فخر رازى در تفسير كبير و نيسابورى در غرائب القرآن تصريح به آن كردهاند پس بنا بر اين اگر حضرت هارون عليه السلام بعد حضرت موسى زنده مىبود و از جانب آن حضرت اداى احكام حسب بقاء فرعيت سابق مىكرد استحاله بر آن لازم نمىآيد و منعى به آن متوجه نمىگرديد و آنچه در تقرير منع احتمال سوم گفته كه جائزست اينكه نبى مؤدى از جانب خداى تعالى باشد و متولى تنفيذ احكام غير او باشد پس غرض رازى نحرير ازين تقرير آنست كه جائزست كه حضرت هارون بعد حضرت موسى عليه السلام مودّى احكام از جانب حق تعالى باشد و لكن متولّى تنفيذ اين احكام ديگرى باشد پس ثبوت وجوب اطاعت حضرت هارون عليه السلام در تنفيذ احكام لازم نه آيد تا بسبب ثبوت وجوب اطاعت حضرت هارون ع وجوب اطاعت جناب امير المؤمنين عليه السلام در تنفيذ احكام ثابت گردد بطلان و هوان و ركاكت و سخافت اين تقرير سراسر تزوير نهايت ظاهر و مستنيرست زيرا كه
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 627
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٦٢٧