عند اولى الالباب لا يتفوّه به الّا كل زائغ مرتاب و اللَّه ولى التوفيق و إليه المرجع و المآب فى كلّ باب
تمثيل صاحب تحفه نائب و وزير را و رد آن
قوله بلكه در رنگ آن باشد كه نائب وزير را بعد از موت وزير عزل كرده وزير مستقلّ سازند اقول هر رنگ كه شاهصاحب مىريزند و هر حيله كه مىانگيزند گو اوّلا نزد معتقدين نهايت مهارت شان در رنگ كمال تحقيق و تدقيق و تشحيذ فكر عميق ظاهر مىشود ليكن آخرها بعنايت الهى آن رنگ برنگ ديگر متبدّل و متغير مىگردد و چنان مضيق حيص بيص براى شان پيدا مىشود كه خلاص و مناص از آن متعسر بلكه متعذر مىنمايد پر ظاهرست كه اين تنظير نائب وزير و وزير سراسر تلميع و تزوير و تخديع و تغريرست و دهن در ركاكت آن بر ناقد بصير و متامل خبير واضح و مستنير چه اوّلا هر گاه نائب وزير را بعد از موت وزير وزير گردانند در اين جا بحقيقت عزل متحقق نيست بلكه اين مترقّى ساختن آن نائبست بمرتبه اعلى و منزلت اسنى و حقيقت عزل كه موجب اهانت مىگردد آنست كه تعلق شخصى را از عهده او قطع كنند و بامرى مثل آن يا فوق آن مشرّف نگردانند و اگر شخصى را از عهده او به عهده ديگر مثل آن يا بهتر و اعلى از آن مصروف سازند اين حقيقة عزل نيست و ثانيا ظاهرست كه در صرف وزير از نيابت وزارت كه آن را بعزل تعبير كرده و در تشريف او برتبهء وزارت زمانى غير فاصلست زيرا كه آن نائب را بعد انصراف از نيابت وزارت خود وزارت حاصل شد پس بلا شبه در اينجا موجب تنفير و اهانت حاصل نشد تا كه تنفير و اهانت متحقق گردد و تنفير و اهانت وقتى متحقق مىشد كه اين نائب از نيابت معزول شده برتبه مثل آن يا عالىتر از ان نمىشتافت و حال آنكه در اين جا رتبه بهتر و اعلى از آن يافت پس حصول وزارت