تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 479

مساهمون:

ص٤٧٩
عليه السّلام در نبوت دافع اين نقص و هو ان و رافع اين عيب و خسران نمىتواند شد زيرا كه عزل را بداهة و حتما اهانت و تنفير و ازرا و تحقير لازمست پس شركت در نبوّت سبب رفع اين عيب نمىتواند شد و ادّعاى ارتفاع نقص از عزل بسبب شركت در نبوت يا استقلال آن بمثابه آنست كه كسى بگويد كه العياذ بالله جميع قبائح منفره و رذائل محقّره بر حضرت هارون بلكه ديگر انبيا عليهم السّلام جائز و روا بود و بسبب شركت حضرت هارون در نبوت و نبوت استقلالى ديگر انبيا عليهم السّلام اين قبائح و رذائل سبب نقص نمىگردد هل هذا الا جنون صريح و هذر قبيح و ازينجا ثابت شد نهايت انتشار تقريرات اين حضرات و مزيد اضطراب اينها كه گاهى عزل حضرت هارون عليه السّلام را مقارن رجوع حضرت موسى عليه السّلام از طور قرار داده و دعوى حصول نبوت بالاستقلال را بعد وفات حضرت موسى عليه السّلام براى آن حضرت دافع عيب و نقصان مىگردانند و لحاظ فصل طويل پيش نظر نمىدارند كما اتفق للمخاطب و گاهى عزل را بعد وفات حضرت موسى عليه السّلام فرض كرده ادّعاى اجمالى نبوّت استقلالى را مانع از حصول نقصان مىسازند و گاهى بفرض و تقدير استقلال دست مىاندازند و گاهى عزل حضرت هارون را در حيات حضرت موسى عليهما السّلام بعد رجوع آن حضرت از طور ثابت كرده دفع معرّت آن بدعوى حصول استقلال نبوت حضرت هارون در حيات حضرت موسى عليهما السّلام مىخواهند و گاهى مجرّد شركت حضرت هارون عليه السّلام در نبوت كه وصف زائد از سابق نيست موجب عدم نقصان بسبب عزل از خلافت مىپندارند و الكلّ كما ترى بمعزل عن الصواب مستغرب غاية الاستغراب