ثابت نباشد بلكه بعد اين ارشاد ثابت شود و ثبوت خلافت سابقه ابلغ و نفعست زيرا كه هر گاه خلافت حضرت هارون عليه السلام از سابق ثابت باشد خلافت حضرت هارون عليه السلام در سابق و بعد اين قول در هر دو وقت متحقق خواهد شد بخلاف آنكه خلافت حضرت هارون عليه السلام مخصوص باشد بما بعد ارشاد اين قول و نيز بنابر ثبوت اين خلافت از سابق شبه انقطاع برجوع حضرت موسى عليه السلام كه شاهصاحب و اسلاف شان لب به آن گشودهاند خود به خود مضمحل خواهد شد كه بناى اين شبه بر حمل اخلفنى بر محض مدّت غيبت بود و هر گاه اخلفنى براى تاكيد خلافت سابقه باشد تقييد بمدّت غيبت هباء منثورا خواهد شد و اگر غرض از حمل اخلفنى بر استظهار نفى دلالت آن بر خلافت مطلقاست پس بر ظاهرست كه اين استظهار سراسر استنكار مخالفت و معاندت نص ظاهر و مبنى بر ترك تدبر و استبصار و تفسير كلام قهّار جبّار بمحض هواى نفس و احاله افكار بى كارست و اگر بلا سبب و بلا داعى و بلا وجه و بلا ضرورت چنين تفسير روا باشد باطنيه و ملاحده را مژده باد كه اوشان را سندى بس قوى و متين از كلام چنين عالم فطين براى هدم مبانى اسلام و ابطال مآخذ حلال و حرام و افساد و مدارك احكام بدست خواهد آمد و شاه ولى اللَّه در ازالة الخفا گفته قاعدهء عقل صراح آنست كه بر ظاهر اعتماد كنند مگر آنكه قرائن قويه از ان ظاهر باز دارد مثلا كه آتش شعله مىزند تا آنكه بر غلط حسّ خود مطلع نشويم با وجود جوهرى كه شبيه بنار مىنمايد به يقين بدانيم به مجرد احتمال قصد آن نكردن و پختن طعام را بر آن موقوف نگذاشتن محض ديوانگيست انتهى پس حسب اين افاده كه باساس بسيارى از تسويلات ائمه سنيه بلكه تحريفات خود شاه ولى اللَّه هم سيلاب فنا مىدواند و تاويلات حديث غدير و حديث منزلت و ديگر نصوص را هباء منثورا مىگرداند سلخ اخلفنى از معناى آن و حمل آن بر غير مدلول آن محض ديوانگى و جنون و عين خرافت و مجون باشد و للّه الحمد على ذلك و قياس رازى قول حضرت موسى اخلفنى بر قول آن حضرت اصلح و لا تتبع سبيل المفسدين قياس مع الفارقست چه در امر باصلاح و نهى از اتباع سبيل مفسدين فوائد عديده و حكم سديده از قبيل توبيخ مفسدين و زجر معاندين و اظهار عذر معصومين و اتمام حجّت متين منطويست بخلافت استخلاف كسى كه استخلاف او متصور نباشد و حاصل كلام رازى همينست كه حصول خلافت براى نبى ممكن نيست زيرا كه قول او لان هارون الخ
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 432
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٤٣٢