لفظ مستقل در كلام شاهصاحب اعنى قوله اگر هارون بعد از موسى زنده مىبود رسول مستقل مىبود انتهى صفت احترازى نيست فللَّه الحمد و المنة كه بطلان اين توجيه غير وجيه كه در بادى نظر متانت آن متوهم مىشود از افاده صريحه خود شاهصاحب واضح و لائح گرديد چنانچه بطلان آن از دليل منافات هم ظاهرست پس قطعا و حتما محقق گشت كه بطلان زعم منافات رسالت با خلافت از كلام خودشان بوجوه عديده مبرهن و روشنست و محتجب نماند كه از عبارت شاهصاحب در باب المطاعن كه منقول شد نيز بطلان زعم منافات خلافت با نبوت ظاهر مىشود به چند وجه اول آنكه از قول او ليكن مثل حضرت هارون كه بعد از مراجعت موسى از طور از خلافت شان معزول شد انتهى ظاهرست كه حضرت هارون را در غيبت حضرت موسى عليهما السلام خلافت حاصل شده و نبوت آن حضرت هم از قول او ليكن چون نبى بالاستقلال بود ثابت و متحقق پس منافات خلافت با نبوت بالبداهة باعتراف خودش مرتفع گشت و اين وجه هشتاد و نهمست دوم آنكه قول او لكن چون بالاستقلال نبى بود اين عزل در لياقت امامت او نقصان نكرد دلالت دارد بر آنكه حضرت هارون عليه السلام از خلافت معزول شده و ظاهرست كه عزل فرع خلافتست پس اثبات عزل دليل قاطع بر اثبات خلافتست و اين وجه نودمست سوم آنكه لفظ اين در قول او اين عزل اشاره بعزل سابقست و عزل سابق همين عزل از خلافتست و اين وجه نود و يكمست چهارم آنكه اين عبارت نص واضحست بر آنكه حضرت هارون عليه السلام را لياقت امامت حاصل بود پس زعم منافات نبوت با خلافت و نيابت هباء منثورا گرديد و اين وجه نود و دومست پنجم آنكه قول او همچنين عمر بن الخطاب الخ
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 417
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٤١٧