و تحرير غير مضبوط نموده پس اين هر دو افاده با هم متنافى و متناقض و متهافت و يكى مكذب ديگريست بحيرتم كه اولياى شان كدام افاده را تصحيح مىكنند و كدام را تكذيب مىنمايند و كدام كلام را قبول مىفرمايند و كدام را رد مىسازند بالجمله ادّعاى كمال تهذيب و تنقيح تقرير اهل حق كذب و بهتان صريحست كه كلام خودش بر آن دلالت دارد و چسان چنين نباشد كه تقرير دلالت لفظ منزلت بر عموم لصحة الاستثناء و بودن خلافت از منازل هارون بر تقدير زنده بودن آن حضرت بعد حضرت موسى عليهما السلام بدليل لزوم عزل بر تقدير زوال اين مرتبه از آن حضرت در كتب اهل حق جابجا مسطورست پس مخاطب لبيب كدام تنقيح و تهذيب به كار برده براى خدا آن را بيان بايد كرد و دريغ نبايد نمود و همانا ادّعاى كمال تنقيح و تهذيب از اكاذيب صريحه و افتراءات قبيحه است لا يمترى فيها البله و الصبيان فضلا عن الافاضل الأعيان آرى در نقل حديث بخارى و مسلم كه اهل حقّ آن را در استدلال ذكر مىكند خيانت به كار برده و لفظ بر اهلبيت و نساء و بنات زياده كرده و اين صريح تحريف حديث ائمّه خويش ست زيرا كه در صحيح بخارى و مسلم هرگز اين قيد موجود نيست پس اگر مراد از كمال تنقيح و تهذيب اين تحريف و كذب صريحست فلا مشاحّة فى الاصطلاح فاعتبروا يا اولى الافهام و اقضوا العجب من هذا الشيخ المختال القمقام كيف يحرف الكلم عن مواضعه و يتقحم فى مهاوى الردى و مصارعه ثم يباهى و يمارى مراء و يدعى كمال التهذيب و التّنقيح افتراء و چون شاه صاحب را بر ادّعاى نهايت پراكندگى سخنان اهل حق در تقرير دلالت
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 206
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٢٠٦