منكرين نافرجام در كتب محققين كرام اهل اسلام مذكورست نقل كنند و باز كردن كبر بكشند و ادعا كنند كه ايشان كلمات اهل اسلام را مهذب و منقح كردهاند و ايشان كلمات لغو و واهى گفتهاند سبحان اللَّه جناب مخاطب را كه صد جا عدم تحصيل او معانى و مقاصد اهل حق را ظاهر شده و در فهم مطالب سهله راه غلط مىكند و پيش پاها مىخورد و بارها تقريرات صحيحه و اعتراضات جيده بنوعى بيان كرده كه جوابش سهل و آسان مىگردد و متعرض اشكالات عويصه و معضلات قويّه نه مىشود دعوى آنست كه تقريرات اهل حقّ را مهذب و منقح كند بالجمله ظاهرست كه جناب مخاطب بسيارى از تقريرات و تحقيقات اهل حقّ را كه در استدلال بحديث منزلت ذكر نمودهاند ترك داده و در تحرير استدلال خاص هم باب تقصير بوجوه شتى گشاده است و صدق دعوى فقير در نسبت تقصير بمخاطب نحرير بر متدرب خبير و ناقد بصير روشن و مستنيرست چه جناب او در نقل حديث صحيح بخارى و مسلم قيدى مكذوب از طرف خود زياده كرده و در ذكر فقره
أ تخلفني فى النساء و الصبيان
كه نواصب به آن دل خوش مىكنند با وصف خلو روايات عديده از آن بترجيح بلا مرجح بلكه ترجيح مرجوح تقصير صريح نموده و نيز تواتر اين حديث شريف را كه جهابذه محققين سنيه به آن تصريح مىكنند ذكر نكرده و ذكر تواتر را چه ذكر بذكر تعدّد طرق اين حديث هم دلش نداده بر ذكر صرف روايت براء بن عازب و نسبت آن بصحيحين مع خلوهما عن نسبة تلك الرواية الى ابن عازب اختصار ورزيده و نيز از ذكر روايت ديگر علماى قوم و جهابذه محدثين اين حديث شريف را اعراض نموده و نيز احتجاج جناب امير المؤمنين عليه السلام به اين حديث
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 203
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٢٠٣