كه سابقا مذكور شد پنجم آنكه لفظ ايضا دلالت صريحه دارد بر آنكه از استخلاف جناب امير المؤمنين عليه السّلام معاذ اللَّه همان فساد كبير و فتنه عظيمه كه از استخلاف حضرت هارون حاصل شده حاصل گرديد ششم آنكه قول او لما عرفت من قتل المسلمين يوم الجمل و فى صفين صريح و برهان ظاهر است بر آنكه نزد اعور كثير الزلل قتل اهل صفين و جمل معاذ اللَّه عين فتنه عظيمه و فساد كبير بود هفتم آنكه قول او وهن الاسلام دلالت صريحه دارد بر آنكه معاذ اللَّه نزد اعور متسننين قتل جناب يعسوب الدين و قاتل الناكثين و القاسطين و المارقين حضرت امير المؤمنين عليه السلام اهل جمل و صفين را كه ناكثين و قاسطيناند معاذ اللَّه سبب وهن اسلام و ضعف دين حضرت خير الانام عليه و إله آلاف التحية و السلام گرديد و فى هذا من التشنيع و الإزراء ما تنهد منه الجبال و تنشق الضحور و يبقى سوء ذكره على مرّ الدهور و كرّ العصور هشتم آنكه قول او حتى طعنت الاعداء دلالت صريحه دارد بر آنكه قتل اهل جمل و صفين كه سبب دهن اهل اسلام بزعم اوست موجب طعن اعدا در جناب امير المؤمنين عليه السلام گرديد و اين طعن اعدا نزد اعور كه اعدى الأعداء است قابل التفات و اعتنا و موثر در نقص علوّ قدر و مزيد سنا معاذ اللَّه مىباشد اما آنچه اعور در آخر كلام از اهل اسلام خوفى كرده فقره و ان لم يكن لا لوم الخ بر زبان آورده پس با وصف آنكه نفى النفى اثبات است مگر قطع نظر از ان مىگويم كه صراحة مرادش نفى لوم است چنانچه دليل اقتضاى آن مىكند ليكن به كار مأوّلين نمىخورد چه كلام اولينش صريحست در اثبات منقصت و حطّ مرتبت جناب يعسوب الدين امير المؤمنين عليه السلام اگر بعد ان بالالجا به حق تكلم كند موجب سقوط الزام نه مىتواند شد غاية الامر
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 157
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص١٥٧