خلاف عقل و مثبت سفه و حمقست حال آنكه خود شاه صاحب تصريح مىفرمايند كه اين حديث دليل اهل سنت است در اثبات فضيلت حضرت امير و صحّت امامت ايشان در وقت خود زيرا كه ازين حديث مستفاد مىشود استحقاق آن جناب براى امامت و فاضل رشيد هم بكرّات و مرّات تصريح كرده به آنكه نزد اهل سنت اين حديث دليل صحت خلافت جناب امير المؤمنين عليه السلام و انكار دلالت اين حديث بر اصل خلافت آن جناب شنيع و فظيع دانسته استعاذه از ان به حق تعالى نموده و هر گاه نزد اهل سنت اين حديث دليل امامت جناب امير المؤمنين عليه السلام باشد و نيز نزد شيعه دليل امامت آن جناب است بلا ريب پس معلوم شد كه نزد جناب امير المؤمنين عليه السلام هم اين حديث دليل امامت آن جناب بوده كه مخالفت شيعه آن حضرت را قطعا و حتما باطل است كما يظهر من احكام الاحكام للآمدى و شرح التفتازانى على الشرح العضدى لمختصر ابن الحاجب ايضا و مخالفت اهل سنت آن حضرت را حسب دعاوى شان وجهى ندارد و هر گاه اين حديث دلالت امامت جناب امير المؤمنين عليه السلام نزد آن حضرت باشد حسب اعتقاد شيعه و سنى هر دو پس طعن و تشنيع شنيع اعور بر استدلال به اين حديث بر امامت آن جناب معاذ اللَّه بآنحضرت متوجه گردد دوم آنكه قول او لانه شبّهه بهرون فى الاستخلاف و لم يحصل من استخلاف هارون الّا الفتنة العظيمة و الفساد الكبير بعبادة بنى اسرائيل العجل دلالت دارد بر آنكه وجه نفى عقل از مستدلين به اين حديث و لزوم سفه و حمق ايشان معاذ اللَّه اين است كه جناب رسالتمآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم تشبيه داده حضرت امير المؤمنين عليه السلام را به حضرت هارون عليه السلام
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 155
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص١٥٥