بسبب تعارض روايت « تاريخ الاعلام » و « كازرونى » بر همين مركز نشانيم ، و يا بفحاوى روايت « روضة الاحباب » كه كميت عدد و تعيين اشخاص ثابت قدمان صريح از آن مستفاد است ، روايت براء بن عازب و « فتح البارى » را بيك محمل نشانده ، برهگذر تعارض با روايات آخر بمقتضاى آن تعارضا ، تساقطا قابل اعتبار ندانيم ] - انتهى .
و مولوى حيدر على فيضآبادى كه حضرات سنيه بر افادات مطربهء او بسيار مىنازند ، و نقد جانهاى شيرين بر آن مىبازند ، نيز بكتاب « اعلام » زرندى تمسك مىنمايد ، چنانچه در « منتهى الكلام » گفته :
[ و لا نسلم كه واقعهء جمل بمرضى اكابر طرفين بوقوع آمد ، بلكه بصفا انجاميده بود ، او باش لشگر باعث شدند ، و پرداختند به آنچه پرداختند چنانچه در « تاريخ طبرى » و ترجمهء آن و كتاب « اعلام » و مانند آن مفصل است ] .
و نيز در « منتهى الكلام » گفته :
[ و از افعال شريف نبوى صلّى اللَّه عليه و سلم بعد از تصفح روايات چنان ثابت مىشود ، كه آن جناب را بعد از تقدم احدى از صحابهء كبار و انعقاد جماعت ، اقتدا و امامت هر دو درست بوده ، بلكه از حديث شريف كه در مثل كتاب « اعلام » مروى است ، معلوم مىشود كه هيچ نبى را رحلت از عالم فانى به سراى جاودانى پيش نيامده ، قبل از آنكه در پس امتى نماز نگزارد ] .
و نيز در « منتهى الكلام » بجواب روايت « اعلام » زرندى ، متضمن اعتراف عائشه باحداث خود گفته :
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 393
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٣٩٣