مىماند تا اينكه بر آن غالب شود . آنگاه در حالىكه مردمان بسيارى به آن حضرت ملحق شده باشند ، با همراهانش به سوى « عذرا » كوچ مىكند . سفيانى در آن موقع در « وادى رمله » است كه دو لشكر باهم برخورد مىكنند و آن روز تغيير و تبديل است .
جمعى از شيعيان آل محمّد عليهم السّلام كه با سفيانى بودهاند از او جدا مىشوند و شمارى از آنان كه با آل محمّد عليهم السّلام بودهاند به سوى سفيانى بيرون مىروند . آنها از پيروان سفيانىاند . لذا به آنها مىپيوندند « 1 » و هر گروهى به سوى پرچم خودشان روى مىكنند و آن روز تبديل است .
امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : آن روز ، سفيانى و همراهانش كشته مىشوند ؛ بهطورى كه خبر آورندهاى هم از آنها باقى نخواهد ماند و زيانبار در آن روز كسى است كه از غنيمت قبيلهى كلب بىبهره باشد « 2 » . سپس ( آن حضرت ) به كوفه مىآيد و منزلش در آن خواهد بود . پس هيچ بردهى مسلمانى را وانگذارد مگر اينكه او را بخرد و آزاد سازد و هيچ وامدارى را مگر اينكه قرضش را ادا كند و هركس مظلمهاى نسبت به كسى از مردمان داشته باشد آن را مسترد مىدارد و هيچ بندهاى از آنها كشته نشود مگر اينكه ديهى كامل او را به خاندانش مىپردازد و از هر مقتولى وامش را ادا مىكند و به وضع عائلهاش رسيدگى مىفرمايد تا اينكه زمين را پر از قسط و عدل مىسازد همچنانكه از جور و تجاوز آكنده باشد و خود و خاندانش در « رحبه » سكونت خواهند كرد .
« رحبه » محلّ سكونت نوح بود . آنجا سرزمين پاكيزهاى است [ و هيچ يك از آل محمّد عليهم السّلام جز در سرزمين پاكيزه سكونت نكنند و كشته نشوند ] كه آنان اوصياى پاكيزهى پيغمبرند . »
هامش
( 1 ) . مقصود از « عدّهاى كه با آل محمّد عليهم السّلام بودهاند و به سوى سفيانى بيرون مىروند » ياران سيّد حسنى است كه از خراسان خروج و به حضرت مهدى عليه السّلام دعوت مىكند و در كوفه با آن حضرت ملاقات و بيعت دارد . به اين جهت ، از او « آل محمّد » تعبير شده است كه به حكومت و بيعت با ايشان دعوت مىكند . گواه آنچه گفتيم روايات صريح در اين زمينه است . به ابواب مربوط به قيام سيّد حسنى در كتابهاى غيبت مراجعه شود .
( 2 ) . [ اين جمله كنايه از آن است كه همهى آنها كشته مىشوند و اموال زيادى مىماند . ]