بازشناخت و اين است كه فرموده : ( و سوگند به نفس و آنكه او را مستقيم بيافريد ) . »
( دربارهى ) ( به راستى هركه آن را پاك دارد ، رستگار است ) فرمود : « نفسى كه خداوند آن را پاكيزه گرداند ، البتّه رستگار شده و هركه را به پليدى انداخت ، زيانكار گشته است . »
و اينكه فرموده : ( قوم ثمود از روى سركشى ( حقايق وحى را ) تكذيب كردند ) فرمود : « ثمود گروهى از شيعهاند كه خداوند سبحان فرمايد : ( و امّا قوم ثمود را هدايت كرديم . پس آنان كورى و گمراهى را بر هدايت برگزيدند . پس صاعقهى عذاب خوارى آنان را گرفت ) و اين عقوبت شمشير است ؛ هرگاه حضرت قائم عليه السّلام بهپا خيزد و اينكه فرموده :
( پس رسول خدا به آنان فرمود ) [ او پيغمبر اكرم است ] . »
( اين ناقهى خداوند است و آبشخور آن ) فرمود : « ناقه ( اشاره به ) امام است كه از سوى خداوند [ و پيامبرش ] فهمانيده است . ( و آبشخور آن ) يعنى : آبشخور علم نزد اوست . »
( پس او را تكذيب كردند و ناقه را پى كردند كه خداوند هم به كيفر گناهانشان ، هلاكشان ساخت ) فرمود : « ( اين ) در رجعت است . »
( از پايان كار بيم ندارد ) فرمود : « در صورتى كه تكرار شود ، از چنين چيزى پروا ندارد . »
المحجة فيما نزل في القائم الحجة ع (سيماى حضرت مهدى ع در قرآن) (فارسى) — صفحة 513
مساهمون: السيد هاشم البحراني
ص٥١٣