و مژده باد حضرات اشاعره را ، كه امام اعظم سنيه ، يعنى ابن تيميه ، در پوستين امام الاشاعره ابو الحسن اشعرى هم فتاده ، زبان به توهين و تهجين او گشاده ، و تناقض و تهافت و مخالفت سنت محضه و حديث بر فتراك او نهاده ، او را هم از اتباع و مقلدين و كاسهليسان معتزله قرار داده
فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا وَ لْيَبْكُوا كَثِيراً
[ 1 ] .
و هر گاه ابو الحسن اشعرى و ديگر اتباع ائمه اربعه ، در اصل دين اتباع و تقليد معتزله نمايند ، اگر اهل حق احتجاج و استدلال بافادات معتزله در كشف حقيقت حال اصحاب باكمال نمايند ، چرا مقام انكار و انضجار براى اين حضرات عالى تبار باشد ! و خود جناب شاهصاحب در باب دوم همين كتاب « تحفه » فرمودهاند :
كيد چهل و پنجم آنكه در ميان ايشان شائع و ذائع ، و در كتب ايشان مسطور و محرر است ، كه سبب خلفاء راشدين ، و ازواج مطهرات سيد المرسلين ، كه عائشه صديقه و حفصه معظمهاند ، افضل العبادات و اكمل القربات است ، و سب عمر افضل است من ذكر اللَّه الاكبر ، و سفهاء و حمقايشان با اين عقيده خود فريب خورده ، بسيارى از عبادات مفروضه را ترك دهند ، و بر اين افضل العبادات مداومت نمايند ، و لعن ابليس را در هيچ شريعتى و ملتى قربت نگفتهاند ، و از عبادات نشمرده ، چه جا آنان كه سالها حق صحبت خير البشر دارند ، و علاقههاى نازك از مصاهرت و قرابت با آن جناب ايشان را مستحكم است ، و جمعى كثير از مسلمين كه اهل سنت و جماعتاند ، بلكه غير ايشان از فرق اسلاميه نيز ، مثل معتزله و كراميه و نجاريه ، هميشه تعظيم و توقير اين بزرگواران نمودهاند
هامش
[ 1 ] سورة التوبة : 82