و امثالشان ، تشيع مأمون از افادهء ابن كثير ثابت ساخته ، و در « مجالس » ذكر كرده ، پس بسبب نسبت تشيع عام ، و آن هم براى افحام و الزام خصام حمايت مأمون و عدم شناعت امريكه براى ارضاء او از كسى صادر شود لازم نيايد .
و نيز از اثبات تشيع مأمون و امثال او ، حقيقت خلافت بى فاصله جناب امير المؤمنين عليه السلام ، و افضليت آن حضرت ، و بطلان خلافت ثلاثه ، و قوت مطاعن ايشان بر زبان چنين كسانى ثابت مىشود ، كه اساطين سنيه خلافت نبويه براى ايشان ثابت مىسازند ، و اغراقات عظيمه در تعظيم و تكريم و ثنا و اطرايشان دارند ، پس غرض از نسبت تشيع بمأمون و امثال او ، تخجيل و الزام مخالفين و منكرين حق و صواب است ، نه حمايت و رعايت عباسيه اقشاب [ 1 ] ، كه باجماع اهل حق مخالفت ايشان با اهل بيت عليهم السلام نهايت واضح و ظاهر .
و عجب آنست كه فاضل رشيد بر ذكر هارون و مأمون و امثال او در كتاب « مجالس » با وصف اظهار قبائح و افعالشان بسيار بر خود مىپيچد ، و آن را در كمال شناعت و فظاعت مىداند ، و نمىداند كه اكابر ائمه و اساطين دين او بعض كفار مشركين را در صحابه ذكر كردهاند ، كما يظهر من ترجمة أميّة بن أبي الصلت من « الاصابة » و غيرها ، پس ذكر عباسيه در « مجالس » با وصف بيان هلاك و ضلالشان ، اهون و اسهل است بمراتب بسيار ، از ذكر مشركين كفار در صحابه اخيار ، كه حضرات اهل سنت چها مناقب جليله و محامد جميله ، كه براى ايشان عموما در قرآن و سنت ثابت نمى
هامش
[ 1 ] الاقشاب بفتح الهمزة جمع القشب بفتح القاف و كسرها : السموم ، الاخساء الذين لا خير فيهم .