طعن و تشنيع دارد ، كه چرا مخاطب او ذكر اين قول نكرده ، و اقتصار ، بر خلافت آن نموده .
و ظاهر است كه در مراد اين بعض از پنج كس منصور ، و هارون ، و مأمون بالضرور داخلند ، كه اكابر و اساطين ائمه سنيه اين سه كس را به نسبت ديگر بنى العباس زيادهتر مدح مىنمايند .
و نيز تبشير بخلافت منصور بالخصوص بر زبان جناب رسالتمآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم برتافتهاند ، پس ممكن نيست كه از صلحاء خلفاء بنى العباس منصور و مثل او خارج شوند و غير ايشان داخل .
اما آنچه فاضل رشيد گفته :
پس مقام حيرت است كه مأمون و ديگر قاتلين اهل بيت از شيعه باشند [ 1 ] پس مقام حيرت است كه مأمون و ديگر قاتلين اهل بيت نزد سنيه خلفاء بر حق و ائمه بالصدق باشند ، و ائمه سنيه ايشان را بامير المؤمنين مخاطب سازنده ، و اطاعت و انقياد ايشان را عين فخر و سعادت دارين پندارند ، و مخالفت ايشان را خلاف دين و ايمان انكارند ، و فاضل رشيد اظهار حيرت بر اين امور محيرهء عقول نكند ، بلكه غفول و ذهول از آن اختيار نمايد ، و بر محض نسبت صاحب « مجالس » تشيع بايشان حيرت آغاز نهد ، و تشنيع عظيم بر پا كند ، و نداند كه بمحض نسبت تشيع عام به كسى نجات و حقيت او لازم نمىآيد ، و خود صاحب « مجالس » در اين كتاب كما سبق ضلال و كفر و عناد و مخالفت و عداوت متغلبين بنى عباس باهل بيت عليهم السلام مكررا و مؤكدا بيان فرموده .
و نيز صاحب « مجالس » در كتاب « مصائب النواصب » كه فاضل رشيد
هامش
[ 1 ] ايضاح لطافة المقال ص 28