خود گذاشته ، و ملتانى در « تمويه » [ 1 ] و شاه سلامة اللَّه در « معركه » [ 2 ] بذكر آن مبادرت مىكنند ، و بناى دين و اسلام ظاهرى خود هم مىكنند بمرتبهء قصوى ظاهر شد .
و از قول او : « و الرشيد و آبائه » الخ ظاهر است كه رشيد و آباى رشيد بر مكان عظيم از اجتناب مذمومات در دين و دنياى خود بودند ، و متخلق بودند بمحامد و اوصاف كامل و نزعات عرب .
و از قول او : « امّا الخمر الصرف » الخ واضح است كه سبيلى نيست باتهام رشيد بشرب خمر صرف ، و نه جائز است تقليد اخبار در اين باب .
و از قول او : « فلم يكن الرجل » الخ پيداست كه رشيد بالاتر از آن بود كه مواقعت محرّم كه از اكبر كبائر نزد اهل ملت باشد بنمايد .
پس از اين عبارت مثل ديگر تصريحات او ظاهر شد كه نزد ابن خلدون سفك دماء اولاد اهل بيت عليهم السلام كه از رشيد واقع شده ، هرگز محرّم و از اكبر كبائر نزد اهل ملت نبوده ، فنعوذ باللّه من هذا النصب الصريح و العناد القطيع الذي يقشعر منه الجلود و ينفجر الجلمود .
و از قول او : « لقد كان اولئك القوم » الخ واضح است كه رشيد و امثال او همه بالاتر از آن بودند كه ارتكاب سرف و ترف ، در ملابس خود و زينت خود و سائر متناولات خود نمايند ، بسبب آنكه متصف بودند بخشونت بداوت و سذاجت دين ، كه مفارقت آن نكرده بودند تا حال .
هامش
[ 1 ] تمويه الملتانى ص 345
[ 2 ] معركة الآراء ص 237