و عداوت معاويه با آن حضرت نهايت ظاهر و واضح است . و از كتاب محمد بن أبى بكر لائح و روشن است ، كه او بخطاب معاويه تصريح كرده ، به آنكه بدرستى كه تو منازعت كردى أمير المؤمنين على عليه السلام را ، و برجستى بر حق آن حضرت ، حال آنكه تو طليق بن طليق هستى ، و بدرستى كه دانستى تو كه بتحقيق آن حضرت اكبر مهاجرين و انصار است الخ .
و نيز محمد بن أبى بكر بمزيد تأكيد مكررا بكلام خود : فوثبت عليه و اغتصبت حقه الخ و ثوب معاويه را بر حضرت امير المؤمنين عليه السلام ، كه دليل صريح بر عداوت او است ثابت كرده ، و نيز تصريح صريح باغتصاب معاويه حق جناب امير المؤمنين عليه السلام را نموده .
و نيز از قول او : و قمت بهذا الامر الخ مزيد عداوت معاويه با حضرت امير المؤمنين عليه السلام ، و انهماك او در ضلال و احتيال ظاهر است .
و علاوه بر اين همه عداوت معاويه با حضرت امير المؤمنين عليه السلام و اخذ او حق آن حضرت را اتباعا لسنة اول ظالم ظلم حق آل محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلم ، از كلام خود معاويه بكمال صراحت ظاهر است .
و نيز از كلام معاويه ظاهر است كه بطلان رياست معاويه را بطلان خلافت عتيق لازم است ، كه حضرت او سبب تسلط معاويه بر عباد ، و استيلائش در بلاد گرديده ، و چون در بطلان رياست معاويه ، خصوصا در زمان كرامت نشان جناب امير المؤمنين عليه السلام ، هيچ متدينى ريب نمىكند ، پس در بطلان خلافت عتيق ، كه باعث و سبب تسلط چنين جائر غشوم و معاند ظلوم گرديده ، كدام حالت منتظره باقى است ، و بطلان خلافت معاويه به حدى ظاهر است ، كه اكابر متعصبين هم ناچار اعتراف به آن مىسازند ،
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 233
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٢٣٣