اهل اشراك بود ، باز هم از آن نفى فضيلت شراء نفس و فداء جناب رسالتمآب صلى اللَّه عليه و سلم ، و توهين و تحقير اين منزلت ساميه لازم نمىآيد ، زيرا كه جائز است كه اين اخبار مشروط باشد ببعض شروط غير مذكور .
ابو بكر در غزوه بدر پيغمبر صلى الله عليه و آله را از دعاء و تضرع باز ميداشت
شيخ عبد الحق دهلوى كه از اكابر محققين و اعاظم محدثين متأخرين سنيه است در كتاب ( مدارج النبوة ) در غزوهء بدر گفته :
و مروى است كه آن حضرت صلى اللَّه عليه چون تزاحف مردم در حرب مشاهده كرد ، و كثرت كفار و قلب اصحاب خود را ديد ، بعريش در آمد و روى به قبله آورد و دست بدعا برداشت ، و مشغول شد بسؤال و مناجات پروردگار ، و نبود با وى در عريش جز ابو بكر صديق رضى اللَّه عنه ، و طلبيد از حق فتح و نصرى كه وعده كرده بود ، و گفت :
خداوندا وفا كن و بسر بر وعده را كه كردى به من ، و گفت خدايا اگر هلاك مىكنى اين گروه اهل اسلام را عبادت كرده نمىشوى تو به روى زمين ، و چندان مبالغه كرد و الحاح نمود در دعا كه رداء از دوش مبارك وى بيفتاد ، و ابو بكر رداى اطهر ويرا برداشت و بر دوش آن سرور انداخت ، و گفت : يا رسول اللَّه بگذار سؤال و الحاح را و بس است ، كه طلب كردى از پروردگار خويش ، قريب است كه وعدهء خود را با تو راست گرداند .
و در روايتى آمده كه آن حضرت دو ركعت نماز گذارد ، و أبو بكر در جانب يمين او هم در نماز دعا كرد ، و گفت : خداوندا فرو مگذار مرا و بسر بر وعدهء خود را .
و از على رضى اللَّه عنه آمده كه گفت : قتال مىكردم روز بدر و هر بار