اسلاميه است مثل لقمان وبقراط وأفلاطون وأرسطو هم نبوده ، چه در كتب محققين متفق عليه مكتوب است ، كه ايشان بعقل خود توحيد الهى را دانسته وايمان آوردند وأصلا به بتپرستى راضى نشدند .
بل بعضي از ايشان را بر منع از بتپرستى بدرجه شهادت رسانيدند وجماعتى كه در مرتبه أوساط ناس نباشند در مرتبه اعلاى ناس كه أنبياء عليهم السلاماند بطريق أولى نخواهند بود تا بمرتبه حضرت خير البشر كه أفضل أنبياء است چه رسد ! پس بيقين دانستم ، كه خليفه بر حق بعد از نبىّ مطلق صلّى الله عليه وآله وسلّم ، أمير المؤمنين علي بن أبي طالب عليه السلام است وبعد از ايشان امام حسن وبعد از ايشان امام حسين إلى المهدى الهادي عليهم السلام كه در تحقق صفت عصمت ايشان احدى انكار ندارد .
وچون معصوم باشند ، مستحق امر خلافت نبوي باشند وبه وجود ايشان آنچه غرض از خلافت وبقاى دين محمدي است صلّى الله عليه وآله وسلّم صورت پذير مىگردد ، پس از تقليد باز رستم وبه تحقيق پيوستم .
وصاحب فتوحات مكيه ( محى الدين عربى ) قدس سرّه اين دوازده امام را تعبير بدوازده قطب نموده .
در باب ثالث وستون وأربعمائة ( 463 ) در اين باب بعد از تعريف قطب اشاره بل تصريح نموده ، كه شأن تبليغ حكم الهى بنيابت جناب مصطفوي در أبو بكر بن أبي قحافه نبود ، اگر چه صاحب مدارج عاليه بود ، وما عبارت آن را جهت تسلّى عوام وخواص بألفاظها بياوريم ، تا شمّهاى از منزلت علي بن أبي طالب عليه السلام ، كه در عبارت ايشان معبّر به قطب أول است معلوم گردد .
حيث قال :
« وهذا القطب الأول على قدم نوح عليه السّلام له سورة يس وهو أكمل الأقطاب حكما جمع الله له بين الصّورتين : الظّاهرة والباطنة فكان خليفة في الظّاهر بالسّيف وفي
الرسائل المختارة — صفحة 123
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص١٢٣