149 - امام عليه السلام ( در پند و اندرز ) فرموده است
: 1 - بشما بينائى دادهاند اگر چشم بگشائيد ، و راه نمودهاند اگر راه بيابيد ، و شنوايى بخشيدهاند اگر بشنويد .
150 - امام عليه السلام ( در بارهء نيكى ) فرموده است
: 1 - برادر ( دوست ) خود را با نيكى سرزنش كن ( بجاى سرزنش به او نيكى نما تا شرمنده شود چون شرمندگى از هر سرزنش اثرش بيشتر است ) و بدى او را با بخشش بر او بر طرف گردان ( زيرا بخشش موجب دوستى است و بدى در برابر بدى سبب زياده كردن دشمنى ، در قرآن كريم س 23 ى 96 مى فرمايد : ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ يعنى آزار و بدى « امّت » را به آنچه نيكوتر است دفع كن ) .
151 - امام عليه السلام ( در پرهيز از جاهاى تهمت ) فرموده است
: 1 - هر كه به جاهاى تهمت و بدگمانى برود بد گمان به خود را نبايد سرزنش نمايد ( زيرا خود سبب شده كه به او گمان بد برند ) .
152 - امام عليه السلام ( در بارهء مشورت ) فرموده است
: 1 - هر كه ( بر چيزى ) دست يافت خود رأى مىشود ( به رأى و انديشهء ديگران بى اعتنا گردد ) 2 - و هر كه خود رأيى نمود ( در كار مشورت نكرد ) تباه گشت ، 3 - و هر كه با مردان ( با تجربه ) شور نمايد با خردهاشان شركت