چه درست باشد ) ديگرى را راهنمائى مى نمايد و خود را گمراه مى سازد پس از او پيروى ميكنند و خود معصيت مى نمايد ، و ( حقّ خود را ) تمام مى ستاند و ( حقّ ديگرى را ) تمام نمى دهد ، و از مردم مى ترسد نه در راه پروردگارش ( از ترس آنان كارى را انجام مىدهد كه خدا پسند نيست ) و در كار مردم از پروردگارش نمى ترسد ( به آنان زيان مى رساند و از خدا بيمى ندارد . سيّد رضىّ « عليه الرّحمة » فرمايد : ) اگر در كتاب نهج البلاغة جز اين فرمايش نبود همان براى پند سودمند و حكمت رسا و بينائى بينا و عبرت و پند انديشه كننده بس بود .
143 - امام عليه السلام ( در بارهء پايان هر كس ) فرموده است
: 1 - پايان هر كس شيرين ( سعادت و خوشبختى ) است يا تلخ ( شقاوت و بدبختى ) .
144 - امام عليه السلام ( در اينكه هر چيز نيست مىشود ) فرموده است
: 1 - براى هر پيشآمدى بر گشتنى است و آنچه برگشت چنان است كه نبوده ( خوشى و تلخى دنيا كه هر كس را به نوبت پيش آيد بزوال و نيستى مى گرايد بطوريكه چون بگذرد گويا چنين روز خوشى يا تلخى نبوده است ) .
145 - امام عليه السلام ( در شكيبائى ) فرموده است
: 1 - فيروزى از شكيبا و بردبار جدا نمى شود هر چند روزگار ( سختى ) به او دراز گردد .