160 - امام عليه السلام ( در ستودن بينايان ) فرموده است
: 1 - محقّقا براى آنكه دو چشم دارد صبح روشن است ( براى خردمند بينا دين حقّ و راه راست هويدا است و او مانند كور دلان در شكّ و دو دلى نمى باشد ) .
161 - امام عليه السلام ( در نافرمانى نكردن ) فرموده است
: 1 - گناه نكردن آسانتر است از خواستن توبه و بازگشت ( زيرا در گناه نكردن سختى و رنجى نيست بخلاف توبه كه محتاج نزديك شدن دل بنده بحقّ است و صلاحيّت داشتن را براى پذيرفته شدن توبهاش ) .
162 - امام عليه السلام ( در خوددارى ) فرموده است
: 1 - بسا يك خوردن كه خوردنيها را جلو گيرد ( بسا شخص غذاى زيان رسانى خورده يا در خوردن افراط نمايد كه بيمار گردد و زمان درازى از خوردنيها باز ماند ، اين فرمايش مثلى است براى كسى كه پى سود كم رفته از سود بسيار بازماند كه اگر خوددارى مى نمود سود بسيار مى يافت ) .
163 - امام عليه السلام ( در نكوهش نادانى ) فرموده است
: 1 - مردم دشمنند آنچه را كه نمى دانند ( زيرا نادانان آنچه مى دانند دانش پندارند و جز آن را نادرست ، چنان كه در قرآن كريم س 10 ى 39 مى فرمايد : كَذَّبُوا بِما لَمْ يُحِيطُوا يعنى انكار ميكنند چيزى را كه به آن دست نيافتهاند ) .