اينكه در پيش چشمها ( ى مردم ) ظاهر من نيكو و باطن من در آنچه پنهان مى دارم نزد تو زشت باشد در حالى كه حفظ كنم خود را نزد مردم به رياء و خودنمايى به همهء آنچه تو از من به آن آگاهى پس بمردم خوش ظاهر جلوه كنم و بد كرداريم را بسوى تو آرم كه در نتيجه به بندگانت نزديك و از خوشنوديها ( و رحمتها ) يت دور گردم .
269 - امام عليه السلام ( در اخبار بظهور حضرت صاحب الزمان ) فرموده است
: 1 - البتهّ سوگند به خداوندى كه از ( توانائى ) او شب كرديم در باقى ماندهء شب تارى كه از روز روشن هويدا مى گردد چنين و چنان نبوده است ( كه اراده و خواست خدا بر آن باشد كه همواره مردم در تاريكى ضلالت و گمراهى بدعتهاى مخالفين بسر برند ، بلكه در زمان دولت حقهّ و پيدايش امام زمان « عجّل اللّه فرجه » بحقائق اسلام آشنا شده از تاريكى رهائى يابند كه اين شب را سحر در پيش و اين سحر را صبح نزديك است ) .
270 - امام عليه السلام ( در ستودن پشتكار داشتن ) فرموده است
: 1 - اندك كارى كه به آن ادامه دهى اميد ( سود ) به آن بيشتر است از كار بسيارى كه از آن ملول و خسته گردى ( كه بر اثر تركش نمائى ) .
271 - امام عليه السلام ( در ترغيب بواجبات ) فرموده است
: 1 - هر گاه مستحبّات بواجبات زيان رساند ( اخلال نمايد ) آن مستحبّات را ترك كنيد ( برهان آن در شرح فرمايش سى و هشتم و يك صد و نهم گذشت ) .