279 - از امام عليه السلام از ( چگونگى ) قضاء و قدر پرسيدند پس آن حضرت ( انديشهء در آن را نهى كرد ) فرمود
: 1 - راهى است تاريك در آن نرويد ( كه بر اثر شبهات در حلّ آنها وامانده و سرگردان شده گمراه خواهيد گشت ) و دريايى است ژرف در آن داخل نشويد ( كه غرقه انديشههاى گوناگون خواهيد شد ) و پنهان داشتهء خدا است خود را در ( آشكار نمودن ) آن برنج نيندازيد ( كه سودى نبريد و به جائى نخواهيد رسيد ) .
280 - امام عليه السلام ( در زيان نافرمانى ) فرموده است
: 1 - هر گاه خداوند بندهاى را ( بر اثر گناه ) پست گرداند علم و دانش را بر او منع كند ( او را توفيق ندهد تا از علم دين و احكام الهىّ كه موجب سعادت و نيكبختى است بهرهمند گردد ، اين فرمايش دليل است بر اينكه نادانى بدترين بيچارگى ها است ) .