به تو باز مى گردانند با جلب خوش بينى و ستايش آنها به خود و خورسند بودن تو از برقرار كردن عدل و داد بين آنان ، در حالى كه افزون شدن توانائى ايشان را به آنچه نزدشان اندوختهاى از رفاهيّت و آسايش و اطمينان داشتن به مداراتى كه به آنها نمودهاى از عدل و داد خود بر آنان را براى خويش تكيهگاه قرار دادهاى ، 51 - پس بسا پيشآمدى كه پس از نيكى به آنها هرگاه آن را بايشان واگزارى با خوشدلى انجام دهند ، زيرا به مملكت آباد آنچه بار كنى مىتواند بكشد ( و اين با نيكوئى حال رعيّت و اطمينان ايشان به حكمران انجام يابد ) و همواره ويرانى زمين به جهت دست تنگى اهل آنست ، و رعيّت نيازمند و پريشان مىشود بتوجهّ حكمرانان بجمع و گرد آوردن ( مال و دارائى ) و بد گمانيشان به پايدارى ( حكومت و رياست خود ) و كم بهره بردنشان از پيشآمدها و پندها و انديشهء در احوال روزگار .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1015
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٠١٥