و نيك نفسى و خير انديشى از خود جلوه مى دهند ، و عيوب و بديهاشان را از والى مى پوشانند تا او را فريفتهء اعتقاد و حسن ظنّ او را جلب نموده به كارهاى ديوانى برسند ) در حالى كه غير از آنچه از خود نشان مى دهند و خويش را به آن مى آرايند چيزى از خير خواهى و امانت ( در ايشان ) نيست ، ولى آنان را به كردارى كه براى نيكان پيش از تو انجام دادهاند بيازما ، آنگاه نيكوترين آنان را كه بين مردم آشكار و درستكارتر آنها را كه روشناس و در زبانهاشان باشد برگزين ، و اين آزمايش تو دليل است بر فرمانبرى تو از خدا و كسى ( امام عليه السّلام ) كه كار را بدست تو سپرده ، 54 - و براى هر كارى از كارهايت رئيس و كار گردانى از نويسندگان قرار ده كه بزرگى كارها او را مغلوب و ناتوان نكند ، و بسيارى آنها او را پريشان نسازد ، و هرگاه در نويسندگانت عيب و بدى باشد و تو از آن غافل باشى ترا به آن بدى مى گيرند ( بازخواست آن بر تو باشد ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1017
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٠١٧