و بمردم ستم روا دارند ) 46 - و خود را از ياران ( خيانتكار ) دور دار ، و اگر يكى از ايشان به خيانت و نادرستى دستش را بيالايد و خبرهاى باز رسانت به خيانت او گرد آيد به گواهى همان خبرها اكتفا كن ( اين جمله شايد اشاره به آن باشد كه شرط گواهى دادن در امور مملكتى عدد خاصّ و عدالت « كه مجتهدين آن را در احكام شرط گواهى دادن مى دانند » نيست ) پس بايد او را كيفر بدنى بدهى و او را به كردارش بگيرى ، و بى مقدار و خوارش گردانى ، و داغ خيانت بر او بزنى ، و ننگ تهمت و بد نامى را ( چون طوق ) به گردنش بنهى ( تا نادرستان را عبرت و پند باشد ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1013
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٠١٣