تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 746

مساهمون:

ص٧٤٦

قسمت دوم خطبه

9 - خداوندى كه حالى به حالى نمى شود ( تغيير نمى پذيرد ) و از بين نمى رود ( زيرا تغيير و نيست شدن از خواصّ ممكن است نه واجب ) و غيبت و پنهان شدن بر او روا نيست ( زيرا لازمهء آن انتقال و حركت است كه دلالت بر حدوث و نو پيدا شدن دارد ، و از اين جهت حضرت ابراهيم عليه السّلام « چنان كه در قرآن كريم آمده » به غيبت و پنهان شدن ستاره و ماه و خورشيد استدلال نمود كه آنها پروردگار نيستند س 6 ى 76 فَلَمّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأى كَوْكَباً ، قالَ : هذا رَبِّي ، فَلَمّا أَفَلَ قالَ لا أُحِبُّ الْآفِلِينَ ى 77 فَلَمّا رَأَى الْقَمَرَ بازِغاً ، قالَ : هذا