بلى ، البتة طول مدت محجوبيت ، رفته رفته موجب همين محروميت خواهد شد .
أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَما نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَلا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلُ فَطالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ
. « 1 »
علماء عاملين حقيقي وبزرگان اسلام هم كه از ميان رفتند واشخاص آنها كمياب شدند ، جهال بىحقيقت ، فرصت غنيمت شمردند وخودشان را مرشد وهادي قلم دادند وفقط به الفاظى منظم وبياناتى مسلسل ، مردم را به دام تزوير مبتلى نمودند ، چنان چه فرمودند : بيايند در آخر الزمان قومي كه زبان آنها شيرينتر از عسل است ودلهاشان تلختر از حنظل است ؛ « 2 » يعنى به اين جهت كه حلاوت ايمان وولايت در قلب آنها نيست .
مريدى علم دين آموختن بود * چراغ دل بنور افروختن بود
كسى از مرده علم آموخت هرگز ! * ز خاكستر چراغ افروخت هرگز ؟
چو خواجة قصّهء آخر زمان كرد * به چندين جا از اين معنى بيان كرد
ببين اكنون كه كور وكر شبان شد * علوم دين همه بر آسمان شد
نگر دجّال أحول تا چگونه * فرستاده است در عالم نمونه
كسى كوراست با حق آشنائى * نيايد هرگز از وى خودنمائى
بالجملة ، شاهراه حق كه راه روشن علماء اسلام وتابعين ائمهء أطهار است ، واضح ومستقيم وقابل شبهه وترديد نيست ، وكسى كه از اين جادهء وسيع پيدا به كنار افتد ، دانسته خود را به ضلالت انداخت .
رجوع كنيم به بيان آنچه متعلق به نماز غفيله است . در كتاب من لا يحضره الفقيه ، در مقام بيان دو ساعت غفلت ، از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام نقل فرموده به اين مضمون : إبليس لشكرهاى شب خود را از وقت غروب آفتاب تا وقت غروب سرخى مغرب ، پهن ومنتشر مىگرداند ولشكرهاى روز خود را از وقت طلوع فجر تا وقت طلوع آفتاب ، پهن ومتفرق مىكند .
واز حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله به اين مضمون نقل نموده كه فرمودند : زياد نمائيد ياد خداوند
هامش
( 1 ) . حديد ( 57 ) آيهء 16 .
( 2 ) . الأحاديث القدسية ، ص 293 .