آسايش خود محلّ فراخى بدست آورده باشد ( تا از سختيهاى آنجا و از اضطراب و نگرانى آن روز برهد ) .
قسمتى دوم از اين خطبه است ( راجع بفتنه و فساد و خونريزيها و سختيها كه بعد از آن بزرگوار واقع شد ) :
( بعد از من ) ( 3 ) فتنهها ظاهر شود مانند ساعات شب تاريك ( كه راه رستگارى و رهائى از آن پيدا نيست ، و ) براى جلوگيرى از آنها كسى قيام نخواهد نمود ( كسى را توانائى خاموش كردن آتش آن فتنهها و جنگ با فتنه جويان نمى باشد ) و هيچ بيرقى ( سپاهى ) آنها را ردّ نمى كند ( از بين نبرده نمى تواند فتنه جويان را مغلوب سازد ) ( 4 ) آن فتنهها مانند شترى كه مهار شده و جهاز و پالان گذاشته و جلو دارش آن را كشيده سوار بر آن مى دواندش ، بشما رو آورد ( خلاصه براى بد بخت و بيچاره كردن شما آماده مىشود ) فتنه جويان گروهى باشند كه اذيّت و آزارشان بيشتر است تا غارت نمودنشان ( بيشتر منظورشان از ايجاد فتنه نابود كردن اشخاص است ،