تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 300

مساهمون:

ص٣٠٠
و صدا دار كوفه را بشكافد ( ويران نمايد ) و باد تند بر آن بوزد ( خونريزيها در آن واقع گردد ) و پس از زمان كمى گروهى با گروهى بپيچند ( بزد و خورد مشغول گردند ) و ( از سنبلهء آدمى ) آنچه بر پا است ( قوىّ است ) درو شود ( كشته مىشود ) و آنچه درو شده ( ضعيف و ناتوان ) است ( در زير دست و پاى فتنه جويان ) خورد مى گردد ( خلاصه از پى يكديگر هلاك گشته و هر سال از كشت تخم فتنه و آشوب خرمنها از كشتهء آدميان بر باد رود ) .
101 - از خطبه‌هاى آن حضرت عليه السلام است كه در اين باب وارد شده ( مانند خطبهء قبل از پيش آمدهاى سخت خبر مىدهد ، و ابتداء به سختيهاى روز رستاخيز اشاره مى فرمايد ) :

قسمت أول خطبه

( 1 ) قيامت روزى است كه خداوند در آن روز براى رسيدن حساب و جزاى اعمال همهء خلائق از گذشتگان و آيندگان را گرد مى آورد ، در حالتى كه ايستاده خاضع و فروتن ، هستند ، و ( از بسيارى جمعيّت و شدّت گرمى ) عرق مانند لجام اطراف دهانشان را فرا گرفته و زلزلهء زمين ايشان را مى لرزاند ، ( 2 ) پس نيكوترين آنها و خوشحالترين كسى است كه ( بسبب كردار پسنديده در دنيا ) براى ثابت نگهداشتن قدمش مكانى تهيئه نموده و براى