تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 411

مساهمون:

ص٤١١
قرار داد در خير و نيكوئى از ديگرى پيشى گرفت و كردارش رستگار گرديد ، غنيمت دانيد بهره‌هاى تقوى و پرهيزكارى را و كار كنيد براى بهشت كارى كه آن را نصيبتان سازد ، ( 8 ) زيرا دنيا براى اقامت و باقى ماندن شما خلق نشده ، بلكه گذرگاه است تا از آن راه توشه برداريد اعمال را براى قرارگاه هميشگى ( آخرت ) پس ( براى كوچ كردن ) از آن شتاب كننده باشيد ( زيرا سستى در آن موجب غفلت و باز ماندن از مقصد است ) و براى مفارقت مركبها را آماده گردانيد ( بدستور خدا و رسول رفتار نمائيد تا رستگار شده براى رفتن حاضر باشيد ) .
133 - از خطبه‌هاى آن حضرت عليه السلام است ( در ستايش حق تعالى ) :

قسمت أول خطبه

( 1 ) دنيا و آخرت فرمانبردار و مهارشان ( با منتهى درجهء خضوع و فروتنى ) بدست قدرت خداوند متعال است ( آنچه اراده فرمايد انجام مىشود ، چنان كه ساربان بهر طرف كه بخواهد مهار شتر را مى كشد ) ( 2 ) و آسمانها و زمينها كليدهاى خود را به او تسليم نموده‌اند ( غير از او مؤثّر و متصرّفى در آنها نيست ) ( 3 ) و درختهاى خرّم هر بامداد و پسين او را سجده ميكنند ( به زبان حال او را پرستش مى نمايند ) و بامر او آن درختها از شاخه‌ها آتشهاى روشنى دهنده ( شعله دار ) افروخته ( و اين از آثار قدرت است كه از درخت سبز كه قطرات آب در آن هست موقع سوزاندن شعله‌هاى آتش خارج مىشود ) و به مشيّت و اوامر تكوينيهّء او آن درختها آنچه كه خورده مىشود ميوهء رسيده مى دهند .