132 - از خطبههاى آن حضرت عليه السلام است ( در سپاس خداوند و اشاره به بعضى از اوصاف او ) :
قسمت أول خطبه
( 1 ) سپاس مى گزاريم خدا را بر آنچه گرفت و آنچه داد و آنچه احسان نمود و آنچه آزمايش فرمود ( چون هر چه خدا بخواهد طبق حكمت و مصلحت بوده و آن نعمت است ، بنا بر اين در هر حال بايد شكر و سپاس او را بجا آورد ) ( 2 ) او است بهر نهانى آگاه و بهر سرّ و انديشهاى بينا ، و به آنچه كه در سينهها پنهان و به آنچه كه چشمها دزدانه نگاه مىكند دانا ( بجزء و كلّ و آشكار و نهان احاطه دارد ) ( 3 ) و گواهى مى دهيم كه خدائى جز او نيست ، و محمّد - صلّى اللّه عليه و آله - برگزيده و مبعوث از طرف او است ، چنان گواهى كه نهان با آشكار و دل با زبان موافقت دارد ( نه به زبان گفته و در دل باور نداشته باشيم ) .