در كارهاى باطل و نادرست و حيلهها و فريب دادنهاى بد ، به كار برده شود در زبان شرع آن را نكراء و زيركى و شيطنت و سركشى و نافرمانى مينامند .
چهارم : عقل همان مراتب و پايههاى استعداد و آمادگى شخص است براى بدست آوردن نظريّات و انديشههاى با برهان و دليل براى اثبات و پابرجا بودن آنها و نزديك و دور بودن آن نظريّات از عقل ، و براى آن مراتب چهار مرتبه اثبات نمودهاند و آنها را بعقل هيولانىّ ، عقل بملكه ، عقل بفعل و عقل مستفاد ناميدهاند ، و گاهى اين نامها ( : عقل هيولانيّ ، عقل بملكه ، عقل بفعل و عقل مستفاد ) اطلاق مىشود بر نفس در آن مراتب ، و شرح آنها در جاهاى خود گفته شده ، و به آنچه ما در اوّل بيان كرديم باز ميگردد ، زيرا ظاهر و آشكار آنست كه آن
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 36
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٦