از ميان ميرود ، بلكه براى هر كلمه و سخنى با آنكه با آن است خاصيّت و برگزيدهاى است مستقلّ و آزاد مانند تخصيص و ويژه ساختن اهتمام و كوشش داشتن و جز آنها ، و همچنين الفاظ مشتركة و مترادفة و سخنانى كه هم معنى هستند ، و اگر هر يك جاى ديگر قرار گيرد معنائى كه مقصود و آهنگ شده است فوت گشته و از دست ميرود ، و از اينجا است كه پيغمبر ( صلّى اللَّه عليه و آله ) فرموده : خدا تر و تازه و نيكو گرداند بندهاى را كه مقاله و گفتار مرا بشنود و آن را حفظ و نگهدارى نمايد و ( آنچنان كه شنيده و نگهدارى نموده به ديگرى ) پس دهد ( آن را تغيير نداده و دگرگون نكند ) پس بسا حامل و بردارنده ( داناى به ) فقه و علم به احكام شرعيّه كه خود فقيه و داناى به آن احكام نيست ، و بسا كسى كه حامل فقه است براى كسى كه او افقه و داناتر از او است به احكام شرعيّه . و بس است اين حديث كه شاهد و گواه صدق
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 276
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٧٦