سلاح آن دليران به گردون كشند * به آيين و رسم شبيخون كشند
به قصد تو آيند ، درياب كار * مبر بيش از اين خسروا روى كار
به دو گفت منكو دروغ است اين * نباشد در اردوى « 1 » ما خشم و كين
بزرگان ما جمله خط دادهاند * به باتو « 2 » و اين « 3 » راه بگشادهاند
اگر ز آنك گفتار تو هست راست * خطى بازده و مگو كاين خطاست
شبان در زمان كاغذى بازداد * نشست از بر اسب منكو چو باد
همه لشكرش برنشستند زود * برفتند بالا به كردار دود
رسيدند در دشمنان صبحدم * گرفتند بر گرد خيل و حشم
بفرمود گردونهها جست شاه * بجستند يكيك بر آن روى راه
كمان و سنان و سپر يافتند * از آن كار يكسر خبر يافتند
گرفتند آن خفتگان را بهجاى * ببستندشان سربسر دست و پاى
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
نبد هيچكس را زبان جواب * روان بود از چشمشان خون چو آب
. . . . . . . . . . . گشتند يكسر بهجاى * . . . . . . . . . . . . . . . . . . كشورگشاى
اميران . . . . . . . . . را يكايك بكشت * به دل در از آن تخم كينه بكشت
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
از آن نامبرده ببردند سر * به شمشير و بر . . . . . . . . . . . . . . . .
اغرتامش آنگه كه اين فتنه كرد * بفرمود كاو را به كردار گرد
ببردند و بر خاكش انداختند * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
ببردند مسمارها همچو سيخ * دو دست و دو پايش بدان چارميخ
ببستند و گردون بر او راندند * از آن خلق حيران فروماندند
ز گردون بدان ماه آفت رسيد * به خاك اندرون . . . . . . . . . . . . . . .
چو فرش . . . . . . . . . جان درنوشت * بر آن ماه گردنده گردون بگشت
فروبرد ناگاه ماهى تنش * به سنگ بلا خرد شد گردنش
هامش
( 1 ) اودوغ
( 2 ) نياتو
( 3 ) دين