فردوسى شاعر :
بيت
در دخمه كردند سرخ و كبود * تو گويى كه جمشيد هرگز نبود
سرانجام چون باز بايد سپرد * همه رنج ما باد بايد شمرد
بعد از فراغ از امور و مهمات سمرقند عزم همايون متوجه بلاد نسف شد كه آن را قرشى خوانند و التوفيق من اللّه [ واهب ] المدد .
مساهمون: فضل الله بن روزبهان خنجى اصفهانى