فتحپور همراه حسين خان ديدهام و شكوه از او ظاهر بود و باطنش علّام الغيوب داند .
قطعه :
هر كرا جامه پارسا بينى * پارسا دان و نيك مرد انگار
ور تو احوال او ندانى چيست * محتسب را درون خانه چه كار
وفات او در سنهء اربع يا خمس و تسعين و تسعمايه ( 995 ) بود و در مقبرهء آباى عظام خويش - عليهم التّحيّه و السلام - مدفون است .
ميرسيد على لودهيانه « 1 »
از مقبولان زمانه و خلفاى عظام شيخ عبد الرزاق جهنجهانه است كه از مشايخ مشهور و قبلهء ارباب وجد و حال و مقتداى اصحاب فضل و كمال است . مير از سنّ هشتاد سالگى تجاوز نموده و قدم در خانهء نود مانده و در مدت عمر گرامى بعد از تحصيل رخصت ارشاد هرگز قدم از خانه بيرون ننهاده و مرجع اعيان خلق از امرا و فقرا بود و از او خوارق بسيار نقل مىنمايند و هركس كه به صدق نيّت به شرف صحبت او فايز شده و در حلقهء ارادت او درآمده توفيق اجتناب از مناهى و ملاهى يافته به مبدأ فيّاض مناسبت پيدا كرده و پى به مقصود حقيقى برده از آن جمله محمد جعفر خويش ميرزا نظام الدين احمد كه جوانى رشيد بود اما آلودگى به فسق داشت . چون از لاهور بهجهت فوجدارى پرگنهء شمسآباد كه در جايگير ميرزا مقرّر بود روانه شد در لودهيانه رسيده به مير ارادت آورده و موفّق به توبه شد و خود را از محذورات و محظورات گذرانيد ، بارها التماس فاتحهء شهادت از مير مىنمود ايشان نفس راندند و در عرض سه چهار ماه آنچنان به صلاح و ورع و رياضت و عبادت اتّصاف پيدا كرد كه خيلى از اهل تقوا بر او غبطه مىبردند به مثابهاى كه به آن دولت و جمعيّت و شوكت براى نماز تهجّد برخاسته خود بىمدد خدمتكارى آب وضو مهيّا مىساخت و كسى را بيدار نمىگردانيد و در اندكمدّت نفس مير تأثير كرد و در موضعى از مواضع شمسآباد با كافران حربى جنگ مردانه كرد و به درجهء شهادت رسيد و در همان سال فقير زمانىكه همراه ميرزا نظام الدين احمد رخصت
هامش
( 1 ) . در دو نسخه : لوديانه .