و در مفتتح « 1 » سنهء ثلث و تسعين و تسعمائة ( 993 ) كه اواخر سال سىام است ميرزا شاهرخ و راجه بهگوان داس قريب فتحپور رسيدند و شاهزاده دانيال را با شيخ ابراهيم چشتى و چندى از امرا به استقبال او فرستاده به درگاه آوردند و يك لك روپيهء نقد و اسباب فراشخانه و سه اسب عراقى و پنج فيل و چند قطار اشتر و استر و خدمتكاران بخشيدند .
و در اين اثنا شاهزاده سلطان سليم را در سنهء شانزده سالگى موافق ضابطهء مقررى با صبيّهء راجه بهگوان داس « 2 » در سلك ازدواج آوردند و خود به منزل او رفته مجلس عقد به حضور قضات و اشراف منعقد ساختند مبلغ دو كرور تنكه كابين مقرر شد و جميع رسومى كه در هنود معهود است از افروختن آتش و غير آن به جاى آورده از آن خانه تا به دولتخانه زر بر محفهء دختر نثار فرمودند .
ز بس گوهر و زر كه افشانده شد * ز بر چيدنش دستها مانده شد
و راجه بهگوان داس چند طويله اسب و يك صد فيل و غلامان و كنيزان حبشى و هندى و چركسى و اقسام طلاآلات مرصع و جواهر و اوانى زر و ظروف نقره و انواع اقمشه كه عدد آن خارج از حدّ احصا باشد جهاز گذرانيد و به هركدام از امراى حضار فراخور حالت و مقدار اسبان عراقى و تركى و تازى با زين طلا و غير آن داد .
روز پنجشنبه نوزدهم ماه ربيع الاول سال نهصد و نود و سه طليعهء لشكر بهار و مقدمهء نوروز سلطانى رسيد و به موجب نوشتهء ميرزا نظام الدين احمد كه ضبط سنوات در تاريخ خود نموده سال سىام از جلوس ابتدا يافت و حال آنكه ابتداى قرن ثانى از جلوس از تاريخ بيست و پنجم ربيع الاول سنهء نهصد و نود و چهار در اتك بنارس واقع شده ، چنانچه بعد از اين مذكور شود ، ان شاء الله تعالى و همانجا منشأ اين وهم ذهول ميرزاست ، از اين معنى كه به تقريب ايام كبيسه كه در هر سه سال تفاوت يك ماه قمرى است در هر قرنى يك سال تفاوت در ميان سالهاى شمسى و قمرى مىباشد و فقير چون هيچ تقويم با خود نداشتم به ضرورت خود را به متابعت ميرزا گذاشتم و عهده به راوى است ، و الله اعلم . با علاوهء آنكه ميرزا در اين سنوات در گجرات بود نه در اردو ، القصّه آيينبندى به دستور سابق بسته و
هامش
( 1 ) . متن فارسى : مفتح .
( 2 ) . متن فارسى : بهگونته داس