عازم دهلى گرديد و چون امراى لشكر سلطان محمود هر كدام از اثناى راه به اقطاعات خويش پيوستند ، سلطان ابراهيم بازگشته قنوج را محاصره كرد و ملك محمود ترمتى كه از جانب سلطان محمود ضابط قنوج بود تا چهار ماه با سلطان ابراهيم مجادله نمود و چون از هيچ جانب مددى به او نرسيد ، به ضرورت امان طلبيده قنوج را به سلطان داد و سلطان ابراهيم بشكال به قنوج گذرانيده و آن ديار را حوالهء اختيار خان نبسهء ملك دولت يار كنپله نموده به قصد تسخير دهلى روان شد .
و در سنهء عشر و ثمانمائة ( 810 ) نصرت خان گرگانداز و تاتار خان پسر سارنگ خان و ملك مرحبا غلام اقبال خان از سلطان محمود روىگردان شده به سلطان ابراهيم پيوستند و اسد خان لودى در سنبل متحصن شد و روز دوم حصار سنبل را سلطان ابراهيم فتح كرده و آن را به تاتار خان داده و از آب گنگ گذشته در كنار آب جون به گذر كيچه در حوالى دهلى فرود آمد و خبر يافت كه ظفر خان عرصهء دهار را تسخير نموده قصد جونپور دارد و سلطان ابراهيم فتح كرده ملك مرحبا را در برن گذاشته به كوچ متواتر خود را به جونپور رسانيد و سلطان محمود تعاقب نموده ، ملك مرحبا را در جنگ كشته و سنبل را بىجنگ فتح نموده به دستور سابق به اسد خان گذاشت و تاتار خان به قنوج رفت و سلطان به دهلى آمد . در اين سال خضر خان به جمعيت فراوان آمد دولت خان را از سامانه برداشت و امراى آن حدود به تمام او را ديدند و تا حوالى دهلى به تصرف او درآمد و در دست سلطان محمود غير از رهتك و مياندوآب نماند .
و در سنهء احدى عشر و ثمانمائة ( 811 ) سلطان محمود تا حصار فيروز رفته آن اقطاع را از قوام خان كه خضر خان به دو داده بود گرفته متصرف شده و به دهات رته رسيده به دهلى عود كرد و خضر خان با جمعيت انبوه از فتح آباد به راه رهتك به جنگ سلطان محمود آمده دهلى را محصر كرد و از جهت بلاى قحط كه در دهلى عام بود در آنجا قرار نتوانست گرفت و مياندوآب را متصرف شده به فتحپور باز گشت .
و در سنهء اثنى عشر و سبعمائة ( 712 ) « 1 » بيرم خان ترك بچه كه بعد از وفات بهرام
هامش
( 1 ) . در هر سه نسخه چنين است و به احتمال قوى ، « ثمانمائة » به جاى « سبعمائة » است .