در جواب گفت كه مناسب طور بهادرى و لايق ناموس دلاورى آن بود كه تو نيز مرا در خانهء زين گرفتى و اين همه اثر تقدير ملك قدير است .
يَفْعَلُ
« 686 »
ما يَشاءُ
يَحْكُمُ ما يُرِيدُ
و در حال او را به قتل رسانيدند و خاطر همايون از جانب او جمع گردانيد .
و اين واقعهاى است كه در اوراق روزگار و صحايف ليل و نهار از سلاطين نامدار و خواقين جم اقتدار گوش هوش هيچ آفريده نشنيده * و چشم هيچ سخنورى باريك بين نظير آن در كتب نديده . چه در وقتى كه ميرزا يادگار محمد در دار السلطنهء هرات مقام و آرام فرموده بود و چند هزار بدوى سوار به اسلحهء تمام صبح و شام ملازمت او مىنمودند و از هرات تا سرحد بغداد كوماك پىدرپى داشت .
كجا كسى پيرامون خاطر مىگذاشت كه ميرزا سلطان حسين از شصت فرسنگ ايلغار نمايد و با اندك مردمى چنين تهورى كار فرمايد .
ميرزا سلطان حسين به تيسير اين فتح نامدار كه عنايت حضرت پروردگار ميسر گردانيد شكر مواهب الهى و نعماى نامتناهى بهجاى آورد و آوازهء اين فتح همايون در اقاليم ربع مسكون انتشار يافت و جهانيان از دولت آن حضرت حسابى تمام برگرفتند و تاريخ سال اين واقعه كه در شهر صفر اتفاق افتاد ، هم « شهر صفر » است . چنانچه جناب فضايل مآب ، حاوى حقايق العلوم بالطبع النقاد ، مبدع دقايق الفنون بالذهن الوقاد ، مولانا نظام الدين عبد الواسع « 687 » اعلى اللّه تعالى قدره كه ناظم لآلى منثور به حسن عبارت و راقم عقود منظوم به لطف استعارت است مىفرمايد :
هامش
( 686 ) . مأخوذ است از آيات ان اللّه يفعل ما يشاء ( سورة الحج 18 ) و ان اللّه يحكم ما يريد ( سورة المائدة 1 ) .
( 687 ) . درين محل در حبيب السير ( ج 3 جزو 3 ص 225 ) او را « مولانا كمال الدين » و در ترجمهاش ص 338 « مولانا كمال الدين عبد الواسع النظامى ولد مولانا جمال الدين مطهر » نوشته است . در دستور الوزرا ص 424 نيز ذكر مولانا كمال الدين عبد الواسع آورده است . تقريط بر مطلع سعدين نگاشتهء همين مولانا عبد الواسع است .