مىداشتند ، به انواع تجملات پادشاهانه و اصناف تكلفات خسروانه ، به جانب ولايت جرجان روان فرمود و ميرزا سلطان حسين را فرح عظيم روى نمود .
ذكر عمارت نمازگاه « 394 » دار السلطنهء هرات
در اين اثنا ، راى اعلى اقتضا به موجب
إِنَّما يَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
« 395 » نمازگاه كه در دامن كوه مختار واقع است و چون اركان بنيان دشمنان اختلال به احوال آن راه يافته بود به حال عمارت بازآيد . بل اساس جديد چون بنياد سلطنت آن حضرت استوار و بناى رفيع چون اركان خلافت پايدار بنياد نهد .
بيت
بهين كار شاهان است در تاجدارى * كه بنياد دين را دهند استوارى
و معماران حاذق و بنايان مدقق و مهندسان باريك بين و سركاران امين به اشتغال عمل و استدراك هر خلل قيام نمايند و هر بامداد كه كرهء زمين از فراز چرخ برين جهت استعمار ممالك خاك بر سر ديوار افلاك قدم نهادى ، اهل هر حرفه در عمل مخصوص شروع نمودندى و فلك مثال از حركت نياسودندى و به هنگامى كه كفهء زربار از عمود معيار معتدل النهار متمايل گشته به تدريج بر سطح افق غربى نشستى ترازوى اجرت بر آرزوى احراز مثوبت برداشتندى و همه شاكر از سعى مشكور و راضى از عمل مبرور به منازل خود رفتندى تا به سعى و اجتهاد تمام
هامش
( 394 ) . از حبيب السير ظاهر است كه مراد از عيدگاه هرات است . در فرهنگ آنندراج ج 1 ص 621 نيز نمازگاه را به معنى عيدگاه آورده است . اما همين كلمهء نمازگاه در مطلع به معنى جنازهگاه آمده است . عيدگاه هرات همان عيدگاه قديم است كه در دامنهء كوه سيد عبد اللّه مختار واقع است ( مكتوب آقاى حبيبى ) ، و در بابرنامه 191 به نام نمازگاه مختار مذكور است .
( 395 ) . سورة التوبة 18 .