مراجعت فرمود و پيش از وصول به بارگاه جهانپناه شهباز عمر وديعت حيات بازداد و بلبل روح به گلشن رياض علوى فرستاد و روح پاك پادشاه هفت كشور به ذروهء نه فلك رسيد و از سراى سپنج و منزل عنا و رنج به حدايق قدس و بساتين انس خراميد .
افاض اللّه عليه شآبيب الغفران .
شعر
قضى الحق بين النّاس حكما لحكمه * تنال بها الزّلفى و وصل مؤبد
[ و لو كان انسان يدوم له البقا * تذكر حبيب اللّه ما مات احمد ] « 480 »
كجا شد آن شوكت سلطنت و جهاندارى و كى بود آن قوت دولت و كامكارى . فروغ طلعت آفتاب سيما مانع قضاى آسمانى نشد و شكوه افسر فلكفرسا دافع تقدير ربانى نگشت . جهان از هول اين واقعه حيران ماند و گردون از هيبت اين مصيبت سرگردان گشت و در تاريخ اين الم ، طفل گريان قلم صورت واقعه بر صفحهء ايام نگاشت و به خامهء گوهربار اين در آبدار در گوش روزگار يادگار گذاشت .
قطعه
پادشاه ربعمسكون خسرو صاحبقران * شاهرخ سلطان كه نامش ملك را آيين بود
هامش
( 480 ) . بهجاى اين بيت در يكى از نسخ :فلو كان فى الدنيا بقاء لساكن * لكان رسول اللّه فيها مخّلدا